تأیید معجزه روزه‌داری در تحقیقات دانشمندان جهان

آیا ابتلا به بیماری‌‌هایی مانند دیابت، مواجه بودن با اختلالاتی نظیر کمبود ویتامین یا قرار داشتن در شرایط خاص می‌‌تواند مانع از روزه‌‌داری شود؟

نتایج تحقیقات علمی نشان داده است نه ‌تنها مواجهه با چنین بیماریها و اختلالات مانع از روزه ‌گرفتن نمی‌‌شود بلکه از جمله بیماریهایی که با روزه‌ گرفتن می‌‌توان عوارض و پیامدهای آن را به میزان قابل توجهی تحت کنترل قرار داد، شامل: دیابت نوع دوم، چربی خون بالا و افسردگی و بیماری‌های دستگاه گوارش می‌باشد. همچنین روزه‌داری می‌تواند در درمان اختلالاتی مانند چاقی و همچنین بیماریهایی مانند صرع و دیابت تاثیرگذار باشد. جالب است بدانید که روزه‌داری فقط به کشورهای مسلمان محدود نبوده و امروزه در اکثر کشورهای اروپایی و آمریکایی به عنوان یک راهکار درمانی مورد توجه قرار گرفته است. متخصصان تغذیه دانشگاه شیکاگو اعلام کرده‌‌اند روزه در جلوگیری از پیشرفت اختلالاتی که می‌‌تواند زمینه ‌ساز مرگ زودهنگام و ناگهانی انسانها باشد، پیامدهای مثبتی را به همراه دارد.

رئیس موسسه ملی علوم اعصاب آمریکا هم اعلام کرده است روزه گرفتن در دوره‌های زمانی مشخص از سلولهای عصبی در برابر هر گونه استرس و فشارهای روحی ـ روانی محافظت می‌‌کند.۱۰ تا ۱۶ ساعت روزه‌داری باعث می‌شود بدن برای تأمین انرژی مورد نیاز خود اندوخته چربی را هدف قرار دهد که اثر این تغییرات در محافظت از حافظه و افزایش توانایی یادگیری افراد ثابت شده است و نیز در کاهش احتمال ابتلا به آسیبهای مغزی و در نتیجه بروز سکته مغزی و ابتلا به آلزایمر نقش مهمی دارد.

بهترین رژیم غذایی روزه است: محققان دانشگاه کالیفرنیا نیز با مطالعه بر روی افراد روزه‌دار دریافتند روزه گرفتن از بهترین و ایمن‌ترین رژیمهای غذایی است که می‌‌تواند در بهبود شرایط بدن کارساز باشد. روزه موجب کاهش خطر پیری زودرس، بیماریهای قلبی و سرطان می‌شود و همچنین به چربی سوزی، بهبود کیفیت یادگیری و حافظه کمک می‌‌کند.

تحقیقات نشان داده است که حس بویایی روزه‌‌داران تقویت می‌شود و پس از ۱۲ تا ۱۴ ساعت روزه‌داری، آشامیدن باعث ایجاد امواج قوی در مغز می‌شود.

تأثیر روزه‌داری بر شیمی درمانی: پژوهش‌ها حاکی ازآن است که روزه گرفتن می‌تواند به عنوان یک اسلحه مؤثر در مبارزه با کاهش وزن ناشی از شیمی درمانی در بیماران سرطانی به کار رود. دانشمندان نوعی الگوی جادویی را کشف کردند که سلولهای سالم در پی محدودیت کالری واکنش‌هایی از خود نشان می‌دهند و به این ترتیب سلولهای سالم می توانند در مقابل صدماتی که در اثر شیمی درمانی به آنها وارد می‌شود از خود دفاع کنند. سلولهای سالم در زمان روزه، تمام انرژیهای در دسترس را برای ادامه حیات خود مورد استفاده قرار می‌دهند و بنابراین در مقابل شیمی درمانی نسبت به سلولهای سرطانی از خود مقاومت بیشتری نشان می‌دهند.